Druga ćwiartka horoskopu — domy 4, 5 i 6 — to w ujęciu psychologicznym, za Howardem Sasportasem, nadal sfera personalna, ale już głębsza. Pierwsza ćwiartka buduje podstawowe "ja" — ciało, zasoby, język. Druga ćwiartka odpowiada na pytanie czym to "ja" jest w doświadczeniu — przez korzenie i rodzinę (dom 4)
Zanim przejdziemy do konkretnych domów — kilka słów o tym dlaczego dom Słońca w kosmogramie jest tak ważny. Słońce to jedno z dwóch świateł horoskopu — obok Księżyca. Światła są wyjątkowe bo każde z nich ma tylko jedno władztwo: Słońce włada Lwem, a wywyższone jest w Baranie — w tych znakach jego zasada
Uran w kosmogramie natalnym mówi o miejscu gdzie masz naturalne skłonności do zerwania ciągłości — gdzie instynktownie działasz inaczej niż reszta, gdzie oryginalność jest Twoim naturalnym trybem i gdzie struktura prędzej czy później staje się za ciasna. To nie jest planeta kryzysu. To jest planeta miejsca w którym jesteś przed swoim
Tranzyt Urana do planet osobistych to moment w którym abstrakcja staje się zdarzeniem. Nie czujesz "energii zmiany" — tracisz pracę, kończysz związek, zmieniasz kierunek życia. Albo nagle wiesz że musisz to zrobić i robisz to w tydzień po latach stania w miejscu. Każda planeta osobista reaguje inaczej. Oto co
Tranzyt Urana to jedna z tych faz które rozpoznajesz dopiero po fakcie. Nie narasta jak Saturn. Nie rozlewa się jak Jowisz. Jest konkretny punkt w którym coś pęka albo się przewraca — i drugi moment kiedy orientujesz się że wszystko wygląda inaczej niż przed. To jest logika skoku, nie ciągłości. I
Prędzej czy później każdy trafia na moment w którym coś zaczyna stawiać opór. W pracy, w związku, w ciele. Coś co wydawało się trwałe — nagle się rozpada. To jest faza saturniczna. I stawia jedno kluczowe pytanie: czy to co zbudowałaś ma solidny fundament. Fizyka Saturna — geometria w stanie czystym Zanim
W astrologii klasycznej osie horoskopu nie są obszarami psychologicznymi. To punkty materializacji — miejsca w których planeta przestaje być tłem i zaczyna być zdarzeniem. Kiedy Saturn przechodzi przez oś, nie przynosi pecha. Zwiększa gęstość czasu. Sprawdza nośność tego co zbudowałaś — w ciele, w relacjach, w pozycji zawodowej, w fundamentach życia. Nie
Większość narracji astrologicznych traktuje powrót Saturna jako zewnętrzny kryzys. Coś co Ci się przydarza. Z perspektywy hellenistycznej Saturn nic Ci nie robi. Saturn to faza czasu w której Twój system osiąga swoją pierwszą pełną mierzalność. To moment w którym matematyczna precyzja cyklu — Saturn wraca na swoje miejsce co 29 lat
Astrologia hellenistyczna to najstarszy zachowany system astrologiczny zachodniego świata. Rozwijała się między II wiekiem p.n.e. a VII wiekiem n.e. w kulturze grecko-rzymskiej i egipskiej. To z niej wywodzi się większość fundamentów współczesnej astrologii zachodniej — domy astrologiczne, aspekty, znaczenia planet i techniki prognozowania. Ale po drodze dużo się
Saturn weryfikuje. Jowisz otwiera. Brzmi prosto — ale bez zrozumienia jak te dwie planety rozmawiają ze sobą, każda z nich z osobna jest niepełna. Saturn bez Jowisza to martwy skansen. Jowisz bez Saturna to chaos bez kształtu. Dopiero razem tworzą architekturę która niesie. Dwa rytmy jednego czasu W astrologii hellenistycznej czas
Jowisz w kosmogramie natalnym pokazuje, gdzie życie ma tendencję do rozszerzania skali. Nie jest przepowiednią ani „planetą szczęścia” w prostym sensie. Bardziej przypomina zasadę wzrostu — miejsce, w którym rzeczy nabierają rozmachu, zwiększają zasięg i zaczynają zajmować więcej przestrzeni niż wcześniej. To, co Jowisz powiększa, zależy jednak od jakości całej struktury
Co 12 lat Jowisz wraca na swoje miejsce w Twoim kosmogramie. To nie jest zwykły tranzyt — to reset skali. Moment w którym to co było zablokowane puszcza, przestrzeń się otwiera i wszystko zaczyna rosnąć. Pytanie nie brzmi "czy coś się wydarzy" — tylko czy masz coś gotowego żeby Jowisz